Βυζαντινά Χρόνια

Νεότερη Ιστορία

Το Ολοκαύτωμα του 1943

Σήμερα

Στους αιώνες που ακολούθησαν στη Διπαλίτσα αναπτύσσονται τα γράμματα, οι τέχνες και το εμπόριο με τις Χώρες της Βλαχίας. Στη Μονή λειτουργεί Σχολή Χειρογράφων. Το «παζάρι», το μεγαλύτερο της Ηπείρου, ρυθμίζει την οικονομική ζωή του τόπου. Κτίζονται μεγάλες Εκκλησίες και Μοναστήρια, και αναπτύσσονται η Γεωργία, η Κτηνοτροφία, η Βυρσοδεψία (Ταφοδεψία), Κεραμουργία, Συροτροφία, Αμπελουργία και πολλά άλλα επαγγέλματα.

 

Η Διπαλίτσα καταστράφηκε ολοκληρωτικά περί το 1675. Βρέθηκε μέσα στη δείνη της διαμάχης δύο Τουρκαλβανικών Φυλών (Λαλιάτες – Καραμουρατάτες) και στην προσπάθεια των δευτέρων να πάρουν τον έλεγχο του «Παζαριού» από τους πρώτους. Τότε οι Άρχοντες της Διπαλίτσας, ο Δήμαρχος, ο Επίσκοπος και οι κάτοικοι εκδιωγμένοι ομαδικά αναχώρησαν για τις χώρες της Βλαχίας. Ο πλούτος της περιοχής συγκεντρώθηκε από τους Τούρκους της Μεσαριάς, οι οποίοι πλέον καταδυναστεύουν από εκεί όλη την περιοχή.

 

Το Μάρτιο του 1913 ο Ελληνικός Στρατός με τους απελευθερωτικούς αγώνες καταστρέφει τη Μεσαριά και απελευθερώνει τη Διπαλίτσα, στην οποία κατοικούσαν πλέον λίγοι αιγοβοσκοί και υπηρέτες των Μπέηδων. Ερείπια παντού. Σώζονταν μόνο λίγες Εκκλησίες που χρησιμεύουν για Σχολείο.

 

Το 1919 αναγνωρίζεται ως Κοινότητα Διπαλίτσας και το 1929 μετονομάζεται σε Μολυβδοσκέπαστη.

 

Στη νεότερη ιστορία η παρουσία της Μολυβδοσκέπαστης υπήρξε ηρωική. Μολυβδοσκεπαστινοί πολεμούν και θυσιάζονται στον πόλεμο της Μικράς Ασίας.

 

Το 1940 το χωριό πάλι δοκιμάζεται. Δέχεται πρώτο την επίθεση των Ιταλών. Η αντεπίθεση του Ελληνικού Στρατού μετά το θρυλικό Καλπάκι θα συναντήσει τα Ιταλικά στρατεύματα να αντιστέκονται στη Μολυβδοσκέπαστη. Η κατατρόπωσή τους θα σημάνει την αρχή του έπους της Αλβανίας, στις χιονισμένες κορφές της Κλεισούρας και του Τεπελενίου, το βαρύ χειμώνα του 1940-1941. Θα ακολουθήσει η Εθνική Αντίσταση με αποκορύφωμα το ολοκαύτωμα τον Ιούλιο του 1943. Το χωριό καίγεται από τους Γερμανούς κατακτητές ενώ πολλοί κάτοικοι εκτελούνται στα σοκάκια του.

 

Μετά την απελευθέρωση το χωριό βρέθηκε δίπλα στον απομονωτισμό της Αλβανίας και στη ψυχροπολεμική σχέση με τους γειτόνους, ενώ η αστυφιλία και ο ξενιτεμός ολοκλήρωσαν την ερήμωση του τόπου.

Copyright © 2011 - 2015

Code & Design: